Ανέκαθεν μισούσα τον Καρυωτάκη. Από τότε που τον γνώρισα στο μάθημα λογοτεχνίας, τον μισούσα. Γιατί μιλούσε ωμά. Γιατί η ωμότητα αυτή συνδυασμένη με την ιδιοφυή πένα του μπορούσε να ισοπεδώσει οτιδήποτε αισιόδοξο. Η πένα του Καρυωτάκη, κοιτάζει τον κόσμο κατάματα και παρουσιάζει ότι βλέπει ως έχει. Χωρίς περιτύλιγμα. Μου αρέσει ο Δροσίνης. Τα κειμένά του...Read More