Πόσο συχνά συναντάς το κατάλληλο πρόσωπο; Η ταινία Once αποτελεί ύμνο στη μουσική και ταυτόχρονα ίσως το πιο εύπεπτο σύγχρονο musical που έχω συναντήσει.
Ο Glen Hansard υποδύεται έναν τροβαδούρο που εργάζεται στο μαγαζί του πατέρα του επιδιορθώνοντας ηλεκτρικές σκούπες το πρωί, ενώ το βράδυ παίζει μουσική σε κάποιον δρόμο του Δουβλίνου. Παράλληλα συνθέτει δικά του κομμάτια. Ένα βράδυ γνωρίζει την Markéta Irglová, ένα κορίτσι από τη Ρωσία, το οποίο ήρθε στο Δουβλίνο για μια καλύτερη τύχη με την οικογένειά της. Μαζί, θα προσπαθήσουν να ξεπεράσουν τα προβλήματά του παρελθόντος και να ξαναφτιάξουν τις ζωές τους μέσα από μια βδομάδα σύνθεσης, ηχογραφήσεων, μια βδομάδα μουσικής.
Ενδιαφέρον σημείο αποτελεί το γεγονός ότι οι πρωταγωνιστές της ταινίας υποδύονται τους εαυτούς τους (χωρίς να αναφέρονται ποτέ τα ονόματά τους!). Επιπλέον είναι όντως οι συνθέτες των κομματιών που ακούγονται όπως το “Falling Slowly” κέρδισε το Oscar καλύτερης μουσικής για τη φετινή χρονιά (2008). Παρακάτω μπορείτε να δείτε δύο από τα κομμάτια που ακούγονται στην ταινία…
“When your mind’s made up”
“Lies”
Σε όσους από εσάς αρέσει, σας παραπέμπω στο August Rush.
Ρε ‘συ Krap, έχεις πάθει μεγάλη ζημιά με την Ιρλανδία 🙂
Χεχε! Εντάξει από πάντα το είχα το κόλλημα. Να σου πω την αλήθεια πέρα από την προφορά των ηθοποιών και κάποια τοπία δεν βλέπεις και πολύ Ιρλανδία στο συγκεκριμένο. Δεν σου κρύβω ωστόσο ότι η γενικότερη κουλτούρα σαφώς επηρέασε την κρίση μου.
😉
Συμφωνώ με τον krap. Το musical δεν προσφέρεται για να δεις τοπία.. Προσωπικά πιστεύω ότι η καλύτερη “ιρλανδική” ταινία είναι το “wind that shakes the barkley” του Κεν Λοουτς. Επίσης, ταινία με νοήμα βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα είναι το “Bloody Sunday” του Πωλ Γκρινγκρας..
Φίλε ΑΑ, η Ιρλανδία είναι “βαριά αρρώστια” και δεν θεραπεύεται εύκολα… 😉
Ευτυχώς που είναι και ο boston εδώ γύρω και με καταλαβαίνει…
:p
To ergo exei vgei se DVD? giati apo oti eida den pezete stous kinimatografous
Ναι, πρόκειται για DVD κυκλοφορία (παράληψής μου αν δεν το ανέφερα)!