Πέντε πράγματα που θα ήθελα να κάνω άμεσα

Αυτόν τον καιρό ήμουν και συνεχίζω να είμαι κάπως πιεσμένος χρονικά με αποτέλεσμα να “τρέχω και να μη φθάνω”. Εντάξει ένα κομμάτι του τρεξίματος είναι δημιουργικό, ένα άλλο αφορά το μέλλον μου, ένα τρίτο μου προσφέρει χρήματα οπότε δεν έχω και πολύ δικαίωμα να γκρινιάζω. Το γεγονός δε ότι είμαι και φρεσκο-αποφοιτήσας με κάνει ενδεχομένως αδικαιολόγητο.

Πάντως στα μικρά διαστήματα ξεκούρασης το μυαλό μου ξεφεύγει και αναζητά πράγματα που θα ήθελα να κάνω. Ξέρετε, όταν δεν ασχολούμαι με την επίλυση του global warming και του κυπριακου …

Καθίστε λοιπόν αναπαυτικά και διαβάστε τα top 5 πράγματα που θα ήθελα να κάνω άμεσα.

(ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα προσωπικά άρθρα μου είναι συνήθως ανιαρά, βαρετά ή, στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορα. Πατήστε “συνέχεια” με δική σας ευθύνη και αφότου έχετε κάποια ταινία ή επεισόδιο της αγαπημένης σας σειράς κοντά σας!)

5. Διακοπές: Η κατάσταση έχει ξεφύγει και η ψυχική, κυρίως, κούραση έχει αρχίσει να χτυπά κόκκινο. Θέλω θάλασσα, beach bar, φραπέ και τάβλι.

4. Πρωινό ύπνο: Όσοι με γνωρίζουν ξέρουν ότι δεν ξυπνάω ποτέ μεσημέρι. Ότι ώρα και αν έχω κοιμηθεί και χωρίς να βάλω ξυπνητήρι το αργότερο (σε περίπτωση ξενυχτιού και hangover) 11.00 είμαι up & running. Ωστόσο θέλω να έχω την πολυτέλεια να ξυπνήσω μόνος και να απολαύσω πρωινό καφέ στο σπίτι ή σε κοντινή καφετέρια.

(Καφέ Κομφούζιο: Κάστρα Θεσσαλονίκης)

3. Βραδινές βόλτες: Ακόμη και χωρίς παρέα πάντα μου άρεσαν οι βραδινές βόλτες στην πόλη. Ειδικά τώρα που καλοκαίριασε το βράδυ είναι ότι καλύτερο να περπατάς. Δροσίζεσαι κιόλας… Αλλά με το τωρινό μου πρόγραμμα, αδύνατο!

2. Αγορές: Έχω σταμπάρει μερικά πραγματάκια που θέλω να αγοράσω (τι τα μαζεύουμε τα λεφτά από τις παραπάνω δουλειές, μαζί μας θα τα πάρουμε;). Αλλά το καθυστερώ όσο μπορώ ώστε να χαλαρώσει λίγο το πρόγραμμά μου για να μπορώ να τα χαρώ (αυτό μεταφράζεται σε “να λιώσω χρησιμοποιώντας τα”). Δεν θα πω παραπάνω, θα κάνω post όταν γίνει η αγορά.

1. Συνάντηση με τον Ακίνδυνο Γκίκα: Τώρα που ξαναπέτυχα τη φωνή του στην μεταγλώττιση του κάστρου του Takeshi αναζωπυρώθηκε απωθημένο των παιδικών χρόνων. Όταν έλιωνα για ώρες μπροστά στην τηλεόραση βλέποντας κινούμενα σχέδια και μόλις τελείωνε κάποιο από αυτά η θεϊκή ατάκα… “Ακούστηκαν με αλφαβητική σειρά οι ηθοποιοί. Ακίνδυνος Γκίκας … “. Αχ, ωραίες εποχές εγκεφαλικής καύσης…